Gedragen door liefde
Je wordt gedragen door liefde, dwars door elke overgang heen. Wat eindigt, eindigt nooit alleen — en wat begint, begint nooit in het luchtledige.
Er is iets dat zich aan het afsluiten is in jouw leven. Misschien een relatie die anders is geworden, een fase die op zijn einde loopt, een versie van jezelf waar je afscheid van neemt. Of misschien rouw je nog steeds om iemand die je hebt verloren, en voelt het alsof het verdriet steeds golfsgewijs terugkomt op de momenten dat je het niet verwacht.
Aartsengel Azraël — de zachte engel van alle overgangen — komt langs met zijn diepblauwe mantel en een hand op zijn hart. Hij wordt vaak verkeerd begrepen, omdat hij in oude tradities geassocieerd werd met de dood. Maar zijn werk is veel breder: hij begeleidt élke overgang, élk afscheid, élk in-tussen-twee-werelden moment. En hij doet dat met onnoemlijke tederheid.
Wat hij jou vandaag wil laten weten: je hoeft deze fase niet alleen door te komen. De liefde die jou tot nu toe heeft gedragen — van mensen die er nog zijn, van mensen die jou voorgingen, en van de engelenwereld — gaat met je mee de drempel over. Op de brug tussen wat was en wat komt staan kaarsen. Je bent niet in het donker. Het is alleen anders licht dan je gewend bent.
Adem vandaag bewust een paar keer diep in en leg een hand op je hart. Zeg in stilte: 'Ik laat me dragen.' Meer hoef je niet te doen. Azraël fluistert: rouw heeft zijn eigen tempo, en dat tempo is altijd goed. Wat verdwijnt, verdwijnt nooit echt. Liefde blijft — in andere vorm, maar even sterk.