Indigokinderen, kristalkinderen en regenboogkinderen uitgelegd

Indigokinderen zijn in de spirituele traditie kinderen met een eigenzinnige, wijze en zeer gevoelige ziel, die hier zouden zijn om oude patronen te doorbreken. Kristalkinderen en regenboogkinderen zijn de latere ‘generaties’ uit hetzelfde gedachtegoed: zachter, lichter en nog meer gericht op liefde en verbinding. De begrippen komen uit de new-agebeweging van de jaren zeventig tot negentig. Veel ouders, leerkrachten en volwassenen herkennen er iets in, soms met een diepe zucht van opluchting. Tegelijk is het geen diagnose, en ook dat verdient een eerlijk woord.

Wat zijn indigokinderen?

Het woord indigokind verwijst naar een kleur. De Amerikaanse Nancy Ann Tappe, die zei dat ze kleuren rond mensen kon waarnemen, beschreef in de jaren zeventig dat ze steeds vaker kinderen zag met een diep indigoblauwe uitstraling. Ze schreef erover in een boek over kleur en persoonlijkheid dat in 1982 voor het eerst verscheen. Echt bekend werd het begrip eind jaren negentig, toen Lee Carroll en Jan Tober het boek The Indigo Children uitbrachten. Daarna volgden talloze boeken, cursussen en bijeenkomsten, ook in Nederland en Vlaanderen.

Indigo is in de spirituele traditie de kleur van het derde oog: intuïtie, innerlijk weten en doorzien wat er onder de oppervlakte speelt. Wie het begrip gebruikt, bedoelt dus vaak een kind dat dwars door mooie praatjes heen kijkt. Wil je meer weten over wat kleuren rond mensen zouden betekenen, dan helpt het artikel over aurakleuren je op weg.

Volgens de verhalen werden indigokinderen vooral geboren vanaf de jaren zeventig tot ongeveer het jaar 2000. Daarna zouden de kristalkinderen komen en later de regenboogkinderen. Zie die jaartallen als een ruwe indeling, niet als een harde grens.

Kenmerken die vaak genoemd worden

In boeken en op fora komen steeds dezelfde eigenschappen terug. Een indigokind zou:

• een sterke wil hebben en slecht reageren op “omdat ik het zeg”;
• een scherp rechtvaardigheidsgevoel hebben en boos worden als iemand oneerlijk behandeld wordt;
• onechtheid direct aanvoelen, bijvoorbeeld bij een volwassene die vriendelijk doet maar het niet meent;
• zich snel vervelen bij herhaling en invuloefeningen, maar uren opgaan in iets wat hem of haar boeit;
• creatief en eigenwijs zijn, met originele oplossingen die niet in het boekje staan;
• zich anders voelen, alsof hij of zij hier niet helemaal thuishoort;
• al jong grote vragen stellen over de dood, God, de zin van het leven of waar we vandaan komen.

Herken je hier je kind, of jezelf, in? Dat is heel begrijpelijk. Wie zo’n lijst leest, herkent er bijna altijd iets in, juist omdat het zulke menselijke eigenschappen zijn. Zie het daarom niet als een test die je kind wel of niet haalt, maar als een andere bril om naar een gevoelig, eigenzinnig kind te kijken.

Kristalkinderen en regenboogkinderen

Na de indigo’s ontstonden er in dezelfde stroming nieuwe namen. Ze werden vooral bekend door boeken van onder anderen Doreen Virtue, die in 2003 een boek over kristalkinderen schreef. Kort samengevat:

Kristalkinderen

Kristalkinderen worden beschreven als zachte, vredelievende kinderen met grote, doordringende ogen. Ze zouden diep verbonden zijn met dieren, de natuur en stenen, snel vergeven en een kalmerend effect hebben op de mensen om hen heen. Soms wordt gezegd dat ze later gaan praten omdat ze ‘zonder woorden’ communiceren. Juist daar is een nuchtere blik belangrijk: praat een kind laat of weinig, laat het dan altijd even nakijken bij het consultatiebureau of de huisarts. Dat doet niets af aan wie je kind is.

Regenboogkinderen

Regenboogkinderen zijn in dit gedachtegoed de jongste groep: blije, energieke kinderen die weinig angst kennen, graag geven en volgens de verhalen geen oude pijn met zich meedragen. Let op: in het Nederlands heeft regenboogkind ook een heel andere, tedere betekenis. Zo noemen veel ouders een kindje dat geboren wordt na een miskraam of na het verlies van een baby, zoals een regenboog na een storm. Kijk dus even naar de context als je het woord tegenkomt.

Volwassen indigo’s: herken je jezelf?

De eerste indigokinderen zijn inmiddels volwassen, en veel mensen herkennen zich er pas later in. Vaak klinkt het verhaal zo: op school vonden ze je lastig of dromerig, je kon slecht tegen regels die nergens op sloegen en je voelde haarfijn aan als er thuis spanning was. Later kwam je misschien terecht in de zorg, het onderwijs of een creatief vak, of je liep vast in een baan waarin je je steeds moest aanpassen.

Herkenbare signalen bij volwassen indigo’s:

• Je hebt moeite met hiërarchie als die niet eerlijk voelt.
• Je raakt uitgeput van oppervlakkige gesprekken en verlangt naar echte verbinding.
• Je voelt dat je ‘iets moet doen’ in deze wereld, ook al weet je nog niet precies wat.
• Je trekt je onrecht aan, ook als het ver weg gebeurt.

Verwante begrippen die je dan vaak tegenkomt zijn oude zielen, sterrenzaad en lichtwerkers. Ze overlappen deels. Het belangrijkste is niet welk label klopt, maar of het je helpt om milder en beter voor jezelf te zorgen.

Een eerlijke noot: bijzonder, maar geen diagnose

Indigokinderen bestaan niet als medische of psychologische categorie, en er is geen wetenschappelijk onderzoek dat het begrip onderbouwt. Het is een spiritueel beeld: een manier om naar een kind te kijken, geen verklaring voor zorgen die er zijn. Critici wijzen er terecht op dat het label soms gebruikt wordt in plaats van hulp, bijvoorbeeld bij een kind met ADHD, autisme, angsten of leerproblemen.

Loopt je kind vast? Slaapt het slecht, is het vaak angstig of boos, gaat het niet meer graag naar school of lukt het leren niet? Bespreek het dan met de huisarts, het consultatiebureau, de jeugdarts of de intern begeleider op school. Een spirituele kijk en goede zorg sluiten elkaar niet uit. Een kind kan een gevoelige ziel hebben en baat hebben bij begeleiding of een diagnose die deuren opent.

En nog iets: elk kind is bijzonder. Heb je meerdere kinderen, let er dan op dat het ene kind niet ‘het speciale kind’ wordt en het andere ‘het gewone’. Iedere ziel komt met eigen gaven.

Zo ondersteun je een gevoelig kind

Of je nu in indigo’s gelooft of niet, gevoelige en eigenzinnige kinderen hebben vaak baat bij dezelfde dingen:

1. Leg uit in plaats van te bevelen. “We gaan nu weg, want oma wacht op ons” werkt beter dan “Jas aan, nu.”
2. Bouw rust in. Na school eerst een kwartier niks: een boterham, een kussen, geen vragen. Een vaste, rustige plek in huis helpt ook.
3. Neem gevoelens serieus. Benoem wat je ziet: “Ik zie dat dit je verdrietig maakt.” Een kind dat zich gezien voelt, kalmeert sneller.
4. Ga naar buiten. Het bos, de dijk, modder, de hond uitlaten. De natuur aardt en ordent een vol hoofd.
5. Luister zonder oordeel naar wat je kind ziet of voelt. Vertelt je kind over lichtjes, een engel of opa die er ‘gewoon was’? Lees dan hoe je reageert als een kind engelen ziet.
6. Zorg ook voor jezelf. Gevoelige kinderen hebben vaak een gevoelige ouder. Doe eens de hooggevoelig-test en kijk wat jij zelf nodig hebt.

Klein avondritueel voor gevoelige kinderen

1. Dim het licht en zet samen een kaarsje of een lampje op batterijen aan.
2. Vraag: “Wat was er fijn?” en “Wat was er moeilijk?” Laat je kind zelf kiezen of het iets wil vertellen.
3. Laat je kind de moeilijke dingen in gedachten in een ballon stoppen en die wegblazen naar de hemel.
4. Leg allebei een hand op je hart en zeg samen: “Ik ben veilig. Ik mag zijn wie ik ben.”
5. Doe het lichtje uit en sluit af met een knuffel.

Veelgestelde vragen over indigokinderen

Hoe weet ik of mijn kind een indigokind is?

Dat kun je niet meten of testen. Herken je veel kenmerken, zoals een sterke wil, een groot rechtvaardigheidsgevoel en diepe gevoeligheid, dan kan het beeld van een indigokind je helpen om je kind beter te begrijpen. Kijk vooral naar wat je kind nodig heeft, niet naar het label.

Wat is het verschil tussen indigokinderen en hooggevoelige kinderen?

Hooggevoeligheid is een karaktereigenschap die in de psychologie wordt beschreven: prikkels worden diep verwerkt. Indigokind is een spiritueel begrip over de ziel en haar opdracht. Veel kinderen die indigo genoemd worden, zijn ook hooggevoelig.

Zijn indigokinderen hetzelfde als kinderen met ADHD?

Nee. ADHD is een diagnose die een arts of psycholoog stelt, indigo is een spirituele visie. Een kind kan in jouw ogen een indigo zijn en tegelijk ADHD hebben, en verdient dan ook passende begeleiding.

Kun je als volwassene een indigo zijn?

Ja, volgens de traditie zijn de eerste indigokinderen inmiddels volwassen. Veel mensen herkennen zich er pas later in, bijvoorbeeld als ze terugkijken op een jeugd waarin ze zich anders voelden.

Wat is een regenboogkind?

In de spirituele traditie is een regenboogkind een vrolijk, onbevreesd kind van de nieuwste generatie, na de kristalkinderen. In het dagelijks Nederlands is een regenboogkind ook een kindje dat geboren wordt na een miskraam of het verlies van een baby.